| MacDev Droid - Review |
|
|
|
| Τετάρτη, 23 Ιανουάριος 2008 | |||||
|
Στις 12 Δεκεμβρίου του 2007 πιάσαμε στα χέρια μας ένα από τα πρώτα Droid στην Ελλάδα. Την ίδια μέρα, στην προπόνηση μεταξύ των τοπικών ομάδων speedball, στο Dynamite Paintball, στην Θεσσαλονίκη είχαμε την ευκαιρία να το δοκιμάσουμε. Να τι έγινε...!
Ας ξεκινήσουμε λίγο νωρίτερα, την στιγμή που ανοίξαμε το λιτό κουτί. Εκτός από τον μαρκαδόρο, η συσκευασία περιλαμβάνει μια κάνη δύο κομματιών Matchstick της Macdev με μήκος δεκατέσσερις ίντσες, προστατευτικό κάνης, γράσσο, σετ με κλειδιά άλεν, την εγγύηση ενός χρόνου από την Macdev και το εγχειρίδιο οδηγιών. Το τελευταίο θα το χαρακτήριζα περιεκτικότατο στις πληροφορίες που δίνει. Ας περάσουμε όμως στο θέμα μας που δεν είναι άλλο, από το ίδιο το marker.
Θα είμαι ξεκάθαρος. Είμαι ένα ενενήντα στο ύψος και η ζυγαριά μου δεν έχει δείξει κάτω από εκατό κιλά από τότε που ήμουν παρθένος. Δεν με ενδιαφέρει το βάρος! Όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορείς να μην το παρατηρήσεις, όταν το πιάνεις στα χέρια σου. Το Droid είναι ελαφρύτερο ακόμα και από τα πλαστικά όπλα της αγοράς. Είναι σχεδόν σαν ψεύτικο. Αλλά για μισό λεπτό... Μήπως το όπλο που μας έστειλαν ήταν ιταλική ρέπλικα, άδειο από μέσα και μας πιάσαν κώτσους; Ξεπεράσαμε τις αμφιβολίες μας όταν βιδώσαμε την φιάλη αέρα και πυροβολήσαμε. Όχι. Με αυτό τον μαρκαδόρο η macdev δεν κοροιδεύει κανέναν, αντίθετα κάνει μια πάρα πολύ σοβαρή πρόταση.
Υπάρχει μια λεπτομέρεια. Το Droid έχει μόνο έναν διακόπτη. Έναν. Όχι παραπάνω. Δεν έχει κουμπί ούτε καν μέσα. Και με έναν διακόπτη, είναι εντυπωσιακό το πόσες ρυθμίσεις έχει. Με το manual ανά χείρας και τα λαμπάκια να μας καθοδηγούν ανακαλύψαμε πως τελικά είναι εύκολη διαδικασία να ρυθμίσεις τα πάντα όπως ακριβώς θέλεις. Δύο διαφορετικά φίλτρα debounce, ρύθμιση των bps σε κλάσματα του δευτερολέπτου, ρύθμιση του ramping ανάλογα με τα bps, δώδεκα διαφορετικά modes of fire, ABS για γερά φρεναρίσματα και ένα κάρο άλλες ρυθμίσεις που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τους υπόλοιπους εξελιγμένους μαρκαδόρους της αγοράς που απευθύνονται στους gadget freaks. Και όλα αυτά με ένα κουμπί...
Ρυθμίσαμε τον μαρκαδόρο σε millenium ramping δηλαδή δεκαπέντε μπίλιες/δευτερόλεπτο μέγιστο ρυθμό και ramping στις οκτώ μπίλιες/δευτερόλεπτο. Δεν πειράξαμε τίποτε άλλο. Κλείσαμε την λαβή και συνεχίσαμε στο πρώτο τεστ στο πεδίο. Όπως προαναφέρθηκε το Droid έρχεται με κάνη matchstick δύο κομματιών με μήκος δεκατέσσερις ίντσες. Η συγκεκριμένη κάνη είναι φημισμένη για την ευστοχία της, όμως το μέγεθος 0,689 δεν ήταν το κατάλληλο για τις μπίλιες που θα χρησιμοποιούσαμε την συγκεκριμένη μέρα. Έτσι επιλέξαμε να φορέσουμε μια χιλιοχρησιμοποιημένη Evil Pipe σε ίδιο μήκος με διαμέτρημα 0,692. Ο γεμιστήρας που τοποθετήθηκε ήταν Viewloader Velocity με Hyperdrive Βoard με τις κανονικές του ρυθμίσεις. Η φιάλη που τροφοδοτούσε το Droid μας, ήταν Stako με ρυθμιστή centerflag.
Οι μπίλιες που το ταίσαμε τέλος ήταν Severe Atmosphere απλές. Η θερμοκρασία ήταν πολύ χαμηλή και κάθε τόσο έβρεχε. Πρέπει να παραδεχθώ πως η μεγαλύτερη μου απορία ήταν πως θα συμπεριφερόταν το droid στις μπίλιες. Με μπίλια πεδίου δίχως να είναι χειμωνιάτικη έκδοση και με βροχή το μεγάλο στοίχημα θα ήταν εκεί. Διότι όσο γρήγορα και εύστοχα και να ρίχνει ένας μαρκαδόρος, αν σκάει οτιδήποτε πέρα από κοτρώνια, δεν έχει καμμία αξία.
Και κάτω από τον γκρίζο ουρανό της θεσσαλονίκης μπήκαμε στην πίστα speedball του Dynamite Paintball στην καθιερωμένη προπόνηση speedball της Τετάρτης. Μετά από παραπάνω από ένα κουτί μπίλιες και παιχνίδια σε διάφορες θέσεις, μπροστά, πίσω, στο κέντρο, πυροβολώντας από αντιπάλους, στόχους, μπεκάτσες φτάσαμε σε ασφαλή συμπεράσματα για την απόδοση του Droid.
Το πρώτο πράγμα που πρόσεξα στον τρόπο που πυροβολά το όπλο ήταν ο ήχος του. Είναι αθόρυβο και κλωτσά ελάχιστα, όπως εξάλλου και όλα όσα χρησιμοποιούν τεχνολογία spool valve. Με τον Velocity επάνω και την centerflag πίσω, ο ρυθμός που έριχνε τις μπίλιες απέναντι ήταν εντυπωσιακός. Το να κρατάς δεκαπέντε μπίλιες το δευτερόλεπτο ήταν πανεύκολο σε οποιαδήποτε κατάσταση. Όταν έμπαινε το ramping δεν έπεφτε κάτω από τον ρυθμό με κανέναν τρόπο εκτός αν άδειαζε ο γεμιστήρας. Πτώση στις βολές δεν παρατήρησα ποτέ, ούτε στην πρώτη βολή και ας είχα την ηλεκτρονική ρύθμιση που καταπολεμά το first shot drop στο μηδέν. Στην κυριολεξία το droid, έστελνε γεμιστήρα μετά από γεμιστήρα συστημένο εκεί που ήθελες.
Αν και προσωπικά θεωρώ την Evil Pipe μετριότατη και οι Atmosphere είναι μπίλιες πεδίου, ο κουβάς από μπίλιες που εκτοξεύονταν στους αντιπάλους, ήταν σε ευθεία γραμμή ασταμάτητα. Η ευστοχία του ήταν εξαιρετική. Αν και ο τρόπος που πυροβολά έχει προσωπικότητα, αν έπρεπε οπωσδήποτε να το παρομοιάσω με κάποιο άλλο μαρκαδόρο θα έλεγα πως είναι ένα κράμα DM και Intimidator. Δεν ξέρω αν ήταν η ταχύτητα ή η εργονομία, αλλά πραγματικά ο τρόπος που έριχνε μου θύμισε κάτι ενδιάμεσο σε αυτά τα markers και όχι στα υπόλοιπα με τεχνολογία spool valve. Δεν χρειάζεται να πω, πως ο τρόπος που έριχνε ήταν απολαυστικός.
Ένα άλλο στοιχείο του μαρκαδόρου είναι η κατανάλωση αέρα. Αν και προσωπικά με ενδιαφέρει το όπλο μου να ρίχνει τα 7-8 pods που κουβαλάω παρατήρησα πως το Droid όντως δεν καταναλώνει πολύ αέρα. Δεν ξέρω γιατί και πως, αν και η Macdev το διαφημίζει για αυτό, αλλά πραγματικά είναι πολύ οικονομικό και ειδικά για μαρκαδόρο τεχνολογίας spool valve.
Μετά ή πριν από την προπόνηση όμως υπάρχει πάντα η ώρα της συντήρησης για τα εξελιγμένα όπλα. Εδώ το Droid είναι ένα κλασσικό δείγμα, της τεχνολογίας spool valve. Όλο το σύστημα αφαιρείται εύκολα, με δύο αλενόβιδες. Η Macdev συνιστά γρασσάρισμα κάθε δύο ημέρες παιχνιδιού και δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τις συμβουλές της. Συγκεκριμένα προτείνει την λύση και τον καθαρισμό του συστήματος της βαλβίδας και του κλείστρου αλλά και του ρυθμιστή υψηλής πίεσης για την αποφυγή προβλημάτων. Το γεγονός πως δεν έχει ρυθμιστή χαμηλής πίεσης (Low pressure regulator, ή L.P.R.) απλοποιεί και εδώ κάπως, τα πράγματα καθώς γλιτώνεις την συντήρηση ενός ακόμη εξαρτήματος που θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή προβλημάτων.
Σε όλα τα ηλεκτροπνευματικά όπλα η συντήρηση είναι απαραίτητη ενώ αν τα παραμελήσεις είναι σίγουρο πως θα το βρεις μπροστά σου. Το ζήτημα εδώ είναι αφενός η ανεκτικότητα του μαρκαδόρου σε κακή χρήση, το πόσο απλό είναι στο λύσιμο και το αν υποστηρίζεται. Σε αυτούς τους τομείς το Droid τα πηγαίνει περίφημα και ειδικά σε συνδυασμό με την τεχνική υποστήριξη της Maxs Greece.
Είναι τελικά το Droid το απόλυτο Marker; Αναμφίβολα η αγορά των εξελιγμένων μαρκαδόρων είναι τρομερά ανταγωνιστική και εκεί έξω υπάρχουν εταιρίες με πολύ πιο βαρύγδουπα ονόματα από την Macdev. Οι λεπτομέρειες παίζουν τρομερό ρόλο και αν ένα προιόν δεν είναι κοντά στο τέλειο δύσκολα θα πετύχει. Σε αυτές τις λεπτομέρειες, το Droid πετυχαίνει στόχο. Είναι προσεγμένο σε κάθε σημείο, ενώ η Macdev δεν έχει κάνει κανέναν συμβιβασμό σε ποιότητα και έχει προβλέψει τα πάντα. Αν προσθέσεις σε αυτά και την ενεργή υποστήριξη στην Ευρώπη από τους Maxs Europe αλλά και στην Ελλάδα από την Maxs Greece μπορεί κάθε παίκτης να νοιώθει ασφάλεια.
Κρίνοντας αντικειμενικά, το Droid είναι απόλυτα ανταγωνιστικό σε οποιαδήποτε σύγκριση. Δεν υστερεί σε τίποτε από κανένα και όντως ξεπερνά τα ψεγάδια της τεχνολογίας spool valve. Ο χρόνος θα δείξει το αν θα πετύχει, αλλά όποιος το αποκτήσει μπορεί να είναι σίγουρος πως ακόμα και αν δεν γεμίσει ο κόσμος Droids θα έχει έναν κρυφό άσσο στο μανίκι του κάθε φορά που θα μπαίνει στο γήπεδο.
Πάσχος Αντώνης for Paintball.gr Εμφανίσεις: 2034
Μόνο οι εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούν να γράψουν ένα σχόλιο. Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4 |
|||||
| Επόμενα > |
|---|





Πριν ρίξουμε τον μαρκαδόρο στην αρένα με τα γροθάρια, δεν αντέξαμε να μην παίξουμε λιγάκι με τις ρυθμίσεις του. Ξεκινώντας από την σκανδάλη, έχει τις τρεις κλασσικές αλενόβιδες, ένταση, διαδρομή και σημείο ενεργοποίησης. Είναι πανεύκολο να την κάνεις πολύ ελαφριά και κοντή, όπως μας αρέσει δηλαδή. Τώρα στο να πιάσεις ψηλά Rate of fire, βολεύει πολύ και το τεράστιο trigger guard που προσφέρει χώρο και για τα πιο χοντρά και άτσαλα δάχτυλα. Βέβαια αυτό δεν έχει καμμία σημασία αν δεν δοκιμαστεί με μπίλιες, οπότε ας περάσουμε στην στιγμή που ανοίξαμε την λαβή.
Και με αυτήν την απορία πήγαμε στον ταχογράφο. Μέσω μιας αλενόβιδας στον γνωστό ρυθμιστή Gladiator της Macdev, ρυθμίσαμε το όπλο μας στα 290 fps και συνεχίσαμε να πυροβολούμε για να ελέγξουμε την σταθερότητα των βολών μας. Οι βολές είχαν πολύ μικρή απόκλιση και ο ταχογράφος έδειχνε πως θα μπορούσαμε άνετα να το ρυθμίσουμε ακραία ψηλά στα 297-298fps. Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως το marker δεν έχει ρυθμιστή εσωτερικής πίεσης (Low pressure regulator, ή αλλιώς L.P.R.). Αυτό σημαίνει πως είναι πολύ ευκολότερη η ακριβής ρύθμιση (fine tuning) του στον ταχογράφο, έτσι ώστε να έχει άψογη απόδοση, καθώς δεν χρειάζεται να γίνει συνδυασμός δύο αλληλεξαρτώμενων ρυθμιστών πίεσης, αλλά ενός και μοναδικού. Ένα κουμπί λοιπόν, ένας ρυθμιστής, μια κάνη και πολλοί αντίπαλοι που μας περίμεναν στο γήπεδο.
Και επανέρχομαι στον αρχικό μου προβληματισμό. Η απορία μου τελικά λύθηκε. Ολόκληρη την ημέρα το Droid δεν είχε ούτε ένα chop. Όταν τελείωσε η προπόνηση και το άνοιξα, το breech ήταν πεντακάθαρο σαν να μην είχε περάσει μπίλια. Η απόδοση του στο πεδίο, σε μια ημέρα στην οποία αρκετά markers είχαν γίνει μπλέντερ ήταν ονειρική. Ακόμα, πρέπει να ομολογήσω πως το να έχεις έναν πολύ ελαφρύ μαρκαδόρο στο πεδίο βολεύει εδώ και εκεί, ακόμα και χοντράνθρωπους σαν και του λόγου μου.
Σχόλια (1)






